Easy ridin'

Van dinsdagmorgen tot donderdagmiddag heb ik over verschillende soorten weggetjes gehobbeld. Hong, mijn easy rider, was erg trots op zn motor met 150 cc. Ik heb geen idee wat dat betekent, maar volgens mij heb je alleen wat aan een motor als het n btje veringen heeft. Afentoe vloog ik echt omhoog en Hong maar lachen in zn spiegels. Dinsdagmiddag had ik erg last van een monkey-bum, zoals easy riders dat zo mooi zeggen. Jammer genoeg was dat het enige Engels dat ik begreep vanuit Hong. Ik had iets meer van hem verwacht als gids. Gelukkig hebben we vanaf dinsdagmiddag samengereisd met een andere easy rider, Chong, die een Engels meisje, Lucy, achterop had. Chong liet haar, en mij, iets meer zien van het land en vertelde daar wat uitgebreider over op een manier dat ik het ook kon begrijpen. Eigenlijk vond ik het achterop zitten en kijken naar alles het mooiste van het hele easy ridin', maar je wilt ook wel wat begrijpen van wat je ziet. De eerste avond sliep ik in Dak Lak, bij mensen thuis. Zij slapen dan zelf in een schuurtje achter het huis en jij als toerist krijgt dan het hele huis tot je beschikking. De mensen daar spreken nog minder Engels dan Hong. Maar het zoontje van de familie (Lonn) heb ik wel "Hello Kitty" leren zeggen. Hij was zo "dep" (that means super cute in Vietnamees, GS). De tweede avond was in Dalat, in de bergen. Ik werd ziek van de duizeligheid en was blij dat ik de volgende dag samen met Lucy in Mui Ne zou worden afgezet. Maar dat is n btje te letterlijk gebeurd, want hier raakte ik haar kwijt. Wat moeiijk is aangezien Mui Ne bestaat uit een lange weg van 15 kilometer. Een vriend van Bo en weer vrienden daar van waren ook in Mui Ne. Met hen heb ik de volgende dag aan de pool en beach gehangen en alle btje Westerse clubs zonder Russen uitgeprobeerd. Zaterdag zouden we samen met de bus naar Saigon gaan, maar per ongeluk zat ik in een andere bus, waar ik Lucy weer tegen kwam zodat ik toch nog even met haar heb kunnen roddelen over onze easy riders.